Birisi gitmek mi dedi?

AÇSAM RÜZGARA
Ne hoş, ey güzel Tanrım, ne hoş
Mavilerde sefer etmek!
Bir sahilden çözülüp gitmek
Düşünceler gibi başıboş.
Açsam rüzgara yelkenimi;
Dolaşsam ben de deniz deniz
Ve bir sabah vakti, kimsesiz
Bir limanda bulsam kendimi.
Bir limanda, büyük ve beyaz...
Mercan adalarda bir liman..
Beyaz bulutların ardından
Gelse altın ışıklı bir yaz.
Doldursa içimi orada
Baygın kokusu iğdelerin.
Bilmese tadını kederin
Bu her alemden uzak ada.
Konsa rüya dolu köşkümün
Çiçekli dalına serçeler.
Renklerle çözülse geceler,
Nar bahçelerinde geçse gün.
Her gün aheste mavnaların
Görsem açıktan geçişini
Ve her akşam dizilişini
Ufukta mermer adaların.
Ne hoş. ey Tanrım, ne hoş,
İller, göller, kıtalar aşmak.
Ne hoş deniz deniz dolaşmak
Düşünceler gibi başıboş.
Versem kendimi bütün bütün
Bir yelkenli olup engine;
Kansam bir an güzelliğine
Kuşlar gibi serseri ömrün.

ORHAN VELİ KANIK

Bak Orran Abi neler demiş.
Ne duruyorsun? Haydi...

Bugünlerde herkes gitmek istiyor

Bugünlerde herkes gitmek istiyor.
Küçük bir sahil kasabasına,bir başka ülkeye,dağlara, uzaklara...
Hayatından memnun olan yok. Kiminle konuşsam ayni şey...
Her şeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.
Öyle ''yanına almak istediği üç şey'' falan yok.
Bir kendisi.

Bu yeter zaten. Her şeyi, herkesi götürdün demektir.
Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.
Ama olmuyor.

Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
ani her şeyi yüzüstü bırakmak göze alınamıyor.
Böyle gidiyor iste. Bir yanımız ''kalk gidelim'',
öbür yanımız "otur'' diyor.
''Otur'' diyen kazanıyor. O yan kalabalık zira.
İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile, güvende olma duygusu..

En kötüsü alışkanlık.
Alışkanlığın verdiği rahatlık, monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı
yeniyor. Kalıyoruz.
Kus olup uçmak isterken ağaç olup kök salıyoruz.
Evlenmeler...
Bir çocuk daha doğurmalar...
Borçlara girmeler...
Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.
Misal, ben...
Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum. Değil bu şehirden gitmek,
iki sokak öteye taşınamıyorum. Alıp götürsem gelmez ki...
Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında.
Herkes onu, o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?
''Sırtında yumurta küfesi olmak'' diye bir deyim vardır;
evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin.
Kendi imalatımız küfeler.
Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada. Ölüm var zira.
Ölüme inat tutunmak lazım. İnadına kök salmak lazım.
Bari ufak kaçışlar yapabilsek.
Var tabii yapanlar. Ama az. Sadece kaymak tabakası.
Hepimiz kaçabilsek...
Bütçe, zaman, keyif...
Denk olsa. Gün içinde mesela...
Küçücük gitmeler yapabilsek.
Ne mümkün.
Sabah 09.00, aksam 18.00.
Sonra başka mecburiyetler.
Sıkışıp kaldık.
Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli bu kadar ağır olmamalı.
Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karşılığı bir ömür yani.
Ne saçma.
Bahar mıdır bizi bu hale getiren?
Galiba.
Ben her bahar áşık olmam ama her bahar gitmek isterim.
Gittiğim olmadı hiç.
Ama olsun... İstemek de güzel.

CAN YÜCEL

İyi haftasonları

Balkonda saksıda domates yetiştirmek

Nisan başında ektiğim tohumlar 10 günde yeşerdi. Daha çabuk yeşersinler diye üzerlerini koyu renk bir poşet ile örtmüştüm. Onları ayrı saksılara aldım. Hepsini ayrı saksılara almak isterdim ama o kadar yerim yok diye başlangıçta 2li olarak saksılara ektim.




Hızla büyümeye başladılar. En büyük saksıya koyduğum daha çabuk büyüdü. Ve gitgide büyüdükçe saksı yetiştiremez oldum.

Domateslerim bana sürpriz yaptılar, meğer sırık domateslermiş :)) Boyları uzadıkça şüpheleniyordum ama çeri domates sanıyordum. Çeri ama sırık çerilermiş.
Sırık alıp diktim ben de. Balkonda güneşli bir yere yerleştirdim, her sabah suluyorum. Bol su istiyorlar. Hepsi sarı sarı çiçeklenmeye başladılar. Kırmızı domatesin çiçekleri sarı, domateslerim de cimbomlu.

Ve 3 gün önce ilk minik domateslerimi keşfettim. 3 saksımda da domatesçikler var. Çiçekler zamanla domatese dönüştüler.

Geçen hafta iş için polonezköydeydim. Otelin girişinde bizi lamalar, kazlar ve kuzular karşıladı. Minik civcivler çok tatlılardı. Otel çeşit çeşit hayvan besliyor. Neredeyse küçük bir hayvanat bahçesi yaratmışlar ve en güzeli hayvanlar sizinle içiçe.

Genç lama (kahverengi olan) ergenlikteymiş, şımarıklık yapıp bayanları takip ediyordu.

Eski dost

Uzun zamandır benimle birlikteler, hem turuncular hem pembeler..neşelerinden hiçbir şey kaybetmeden sürekli açmaya devam ediyorlar...

Aslanağzı

Aslanağzı bana sürpriz yaptı. Tohumları ektiğimi unutmuştum...Ne çıkacak derken hızla gelişti de çiçek açmaya başladı bile. Sıra diğerlerinde, bakalım ne renk çıkacaklar.

Küpe çiçeği

Sarı-kırmızı doğanın uyumu :))