İnsan kendini sevmek için, ötekini sevmek zorundadır.
Bir diğeri için çabalamak, mutlu görmek, kendini iyi hissettirir
insana...bundan tatmin olmayacak ruh var mıdır? Galiba bunu
keşfedemeyenler aslında ruhen ölü gibiler, yazık.
Sevilmeyen, sevgi görmemiş bir çocuktan başkasını sevmesini bekleyemezsiniz.
Hem etrafındakilere mutluluklarını önemsemeyecek ama kendisi "çok mutlu" olacak, yok böyle bir örnek; literatürlere göre bu kişiler genelde tatminsiz ve herşeyden şikayetçi olup, sorumluluğu da başka şeylere yüklemekte usta olurlarmış.
Tüm güzel bakanlara güzellikler ve bütün narsist ve ruhu eksik kalanlara, acil şifalar dilerim.
