Güle güle Türkçe

Amerikan kültürü aşısından sonra Avrupa filmleri bana hep daha renkli ve bizden gelmiştir. İran ve Hint filmlerini de beğeniyorum, kültür olarak hem farklı hem yakın geliyorlar. Oyunculuklarını samimi ve içten buluyorum, insana ait konuları güzel işliyorlar.

Ancak Hint filmlerini izlerken bir sıkıntı var; sıklıkla kullandıkları İngilizce kelimeler. Duygusal bir sahnede oyuncunun “sori” ya da “tenk yu” demesi, günlük konuşmanın içine yerleşmiş İngilizce kelimeler, yarı Hindi yarı İngilizce cümleler kulağımı rahatsız ediyor. Önce komik geliyor ama işin boyutunu kavrayınca ne kadar vahim durumda olduklarını anlıyorsunuz. 

Ne kadar istemeseler de geçmiş sömürge günlerinin izleri hayatlarının derinlerine işlemiş. Özgürlük mücadelesi verirken dillerini arındırma şansları olamamış henüz. Kendilerine ait birden fazla dili olan halklar, aralarında anlaşmak için İngilizce'yi tercih edince ortaya böyle saçma bir durum çıkmış.  
Bizi düşünüyorum da, bizim tek bir anadilimiz var ama ne yazık ki dünden hazırmışız teslim olmaya. Ne kadar meraklıyız yabancı kelime kullanmaya, seyv ettin mi, miting set edelim, okey, bay vs…  Farklı bir varlık gösterisi sanırım. Karşılığı olmayan teknik kelimeleri kabullenmek durumunda olmak yeterince acıklı ama bir de olanları kullanmama çabasını anlayamıyorum.

Elimizden değerlerimizi birer birer alıyorlar da uykuda mıyız acaba?